Copëza shkrimesh.

brenatohyseni

Forumium maestatis
Rri dhe pak
MOS i ngjaso eres
qe mere gjithcka para
PA e kthyer koken
mbrapa rri a duhet
te leme gjithcka pas
shpine dhe te largohesh
bashke me eren tmos
ma shuash kete
Mall kete hall qe
vetem e vetem me ty
mund ta ndaj qe je pjes
e saj Jo Jo
MOS ik qendro te lutem
me thuaj cte duash por
MOS ik une kam
palosur te gjithe jeten
time ne perqafimin tend!
 

joetisti_

Locus omnem
ti do te shfaqesh mbi prag
duke patur veshur
dicka te bardhe pa cudira
dicka tamam nga ato copat
me te cilat qepen floket e bores.
 

joetisti_

Locus omnem
Po, je ne dijeni se nga vjen:
e pangopur si flake,
dieg dhe konsumon
Drite eshte gjithcka qe prek,
qymyr, ajo qe le.
 

Mystique

Larg
Anëtar i Shtabit
Më rastis shpesh në parkun ku bëjë ecejake të ulëm në ndonjë qoshe dhe t’i shikoj njerëzit, teksa ecin, me një si krenari të harlisur. Mundohem ta kuptoj nga ecja, se çfarë ka në kokat e tyre. Këta që ecin me revan, me duket se ende se kanë kuptuar, apo se paku se kanë ndjerë ende në palcë, atë gjënë që ta ngjeth mishin: tmerrin nga vdekja, nga mosqenia. Këta që ecin më ngadalë, më duken hallexhinj, që, jetën duhet ta kenë marr tepër seriozisht. Por në park shoh, në të rrallë, edhe ca tipa që janë ndalur, të mbështetur në ndonjë pemë, apo të ulur në barin e blertë. Gjithnjë kam ndjerë simpati për ta. Ashtu të ndalur, me shikim të përhumbur diku në horizont, më janë dukur si mendimtar.

Mbase këto janë vetëm hamëndësime. Epo mirë: a nuk është gjithçka hamendje?! Bile nganjëherë se kuptoj as se pse ecin njerëzit. Po ta mendosh: toka është një thërrmijëz në gjithësi, nuk mbahet askund, e ne as që ia kemi idenë gjithë kësaj. Dhe sikur kjo të mos mjaftonte, ne, ende kemi vullnet për të ecur. Sikur njeriu shkuaka diku!

Pastaj mu ndërmend Parmenidi. Qenia është, jo qenia nuk është, thoshte dikur eliasi nga anktikiteti. Kjo thënie disi më ka shëruar gjithmonë nga këto hamëndësimet e mia metafizike. Pra nëse qenia është, e jo qenia nuk është, atëherë, gjithçka ka qenë gjithmonë dhe, do të jetë, po ashtu gjithmonë. Asgjë nuk është krijuar e si rrjedhojë asgjë as nuk do të mbarojë një ditë. Kjo botë, që nuk na flet, ka qenë gjithmonë dhe do të jetë gjithmonë. Me gjasë kjo është krejt çka mund të jetë.

Po them me gjasë, se a nuk është gjithçka në këtë jetë një gjasë. Vet jeta është një gjasë!.
Mu kujtua Hans Kastorpi i Toman Manit tek “Mali Magjik”, i cili nga këto hamëndësime kishte përfunduar në shtrat. Nuk është se unë jam më mirë. Ama po ta mendosh se toka nuk mbahet askund, shtrati është gjëja më e pakët këtu. E po të guxoj t’i shkoj njeriu deri në fund kësaj, çmenduria do të ishte gjëja më e natyrshme.
 

Mystique

Larg
Anëtar i Shtabit
Para vetes ai shihte dy rrugë, të drejta që të dyja; por ai i shihte dy rrugë dhe kjo e tmerroi atë – atë i cili asnjëherë gjatë jetës së vet nuk kishte njohur asgjë tjetër veçse një vije të drejtë. Dhe, për ta bërë ankthin më të hidhur, këto dy rrugë ishin të kundërta.

Viktor Hygo, “Të mjerët”
 

Hope

dans ton coeur
Tani mund të shohësh përmes tyre
si në transparencë zemrën time,
ndoshta vetullat do t'i ngresh përsëri
me habi do pyesesh: Ti je këtu? Ti?
Nuk më çudit me habine tënde,
se gjithnjë kështu je habitur,
me kë ndave ndjenjat, kurrë se ke ditur!
Se me ty unë kam qenë e ndrojtur,
Se me ty unë kurrë s'kam lojtur,
Se për ty lotët fshehurazi kam fshirë,
tek prisja e merakosur der'në të gdhirë.!
 

ShKoDRaN_PuRo

Papirus rex
Tani mund të shohësh përmes tyre
si në transparencë zemrën time,
ndoshta vetullat do t'i ngresh përsëri
me habi do pyesesh: Ti je këtu? Ti?
Nuk më çudit me habine tënde,
se gjithnjë kështu je habitur,
me kë ndave ndjenjat, kurrë se ke ditur!
Se me ty unë kam qenë e ndrojtur,
Se me ty unë kurrë s'kam lojtur,
Se për ty lotët fshehurazi kam fshirë,
tek prisja e merakosur der'në të gdhirë.!
sa paske vujt mushk :p
 

TinkerBell

Papirus rex
I ndante një distancë e madhe.. tani jo më prej kilometrash, por rrahje zemrash. Zemra e tij nuk rrihte më për të, një pjesë e urës që i lidhte mes atij deti, tani ishte shkëputur..
Sa e trishtë është kur një dashuri mbaron, por akoma më e vështirë kur njëri dashuron akoma.
 

joetisti_

Locus omnem
I ndante një distancë e madhe.. tani jo më prej kilometrash, por rrahje zemrash. Zemra e tij nuk rrihte më për të, një pjesë e urës që i lidhte mes atij deti, tani ishte shkëputur..
Sa e trishtë është kur një dashuri mbaron, por akoma më e vështirë kur njëri dashuron akoma.
Paske "pene" te bukur, Tinker. Na u shtua edhe nje poeteshe nga vajzat :)
 

Mystique

Larg
Anëtar i Shtabit
...Sa shumë më ka bërë përshtypje të qenit i moralshëm. E kam menduar si një përndritje e së mirës brenda vetvetes, por pas gjitha atyre përpjekjeve për të kuptuar moralin si na kumtohet e si na shfaqet, atë që kapa nuk më pëlqeu! Moralin ndër nesh e ndiej si një detyrë që na jepet secilit, të shfaqim rregullat e lojës që luajmë, saqë frika e atyre që “moralizojnë”, na zhvesh nga kënaqësia e kësaj loje. Duke na kërkuar të luajmë me letra hapur, e mos të them edhe vrazhdësinë që shfaq moraliteti, duke mos na kërkuar, por, duke na detyruar e duke na vjedhur, pastaj duke na dënuar për zgjuarsinë e lëvizjeve që bëjmë. E në fund, duke i përvetësuar për vete që të luajnë edhe më ashpër ndaj nesh. Një mik i zemrës sime që ka shkruar një libër madhështor me titull, “Kështu foli Zarathustra”, jo më kot u neverit nga morali i vendosur tash e dymijë vjet. Ai vetëm sa i zhveshi nga “e mira” e tyre e rreme, dhe gjeti se pas kësaj fjale është lufta e të dobëtit ndaj të fortit, që ky i fundit të mos arrijë të tejkalojë dobësinë e të parit. Por një gjë dihet sigurtë, se të krijosh diçka domosdoshmërisht duhet të jeshë i fortë andaj si mos të të neverit një “e mirë” e tillë që është kaq në dëm të jetës.

V.S
 

joetisti_

Locus omnem
moral = qe respekton principet e drejtesise, ndershmerise dhe cipes.
korrekte! Megjithate, jo te shikohet si moral nje tabu personale. Dhe jo shume strikt ata/ato qe hiqen si viktima me nje fjale te thene e i ze turpi se gjoja ne kete rast tregojne se kane cipe, dhe jane te padrejte e te pandershem.

Morali vendoset nga e gjithe shoqeria. Nese dikush vazhdon te ndjeke dicka te sajuar me pare qe e quante (dhe thuajse e quanim te gjithe) moral, ose, nese shpik nje moral te vetin sepse ka probleme me personalitin, te thote se keshtu eshte ai i ndertuar per shkak te fobive te veta, dhe jo te shikoje si te pamoralshme nje verpim te dikujt mese normal.
Moralistet jane njerez te dobet !!

(tema)
mos perdor telefonin
njerezit s'jane kurre gati te pergjigjen
Perdor vargjet.
 

TinkerBell

Papirus rex
I dashur Xhon..

Ka shumë gjëra që do të doja të t'i thoja, por nuk di nga t'ia filloj! Ndoshta do të ishte më mirë që ta filloja duke të thënë se të dua ?? Apo se ditët që kam kaluar me ty, kanë qenë më të lumturat e jetës sime ?
Apo se gjatë kësaj kohe të shkurtër që të kam njohur, kam arritur të besoj se jemi bërë për njëri-tjetrin ?
Mund të t'i them të gjitha dhe mund të të siguroj se të gjitha janë të vërteta, por ndërsa i rijetoj, gjëja vetme që më vjen ndër mënd, është se dëshira më e madhe e imja, është që të jem me ty tani.. të të mbaj dorën dhe të shijoj buzëqeshjen tënde të pakapshme.
Jam e sigurtë që në të ardhmen, do të kem mundësi t'i rijetoj çastet që kaluam bashkë. Do dëgjoj të qeshurën tënde, do të shoh fytyrën dhe do ta ndjej përqafimin tëndë..do të më marr malli për të gjitha këto, më shumë nga sa mund ta imagjinosh.
Je një zotëri i rrallë Xhon, dhe e vlersoj shumë këtë. Me gjithë kohën që kaluam bashkë, asnjëherë nuk më bëre presion që të bëja dashuri me ty...dhe, nuk mundem të ta shpreh dot sesa shumë do të thotë kjo për mua! Kjo bëri që të dukeshim edhe më të veçantë, dhe pikërisht kështu dua ta kujtoj kohën gjithmonë që kalova me ty...si një dritë të pastër dhe të bardhë, e mahnitshme për t'u parë.
Do të mendoj çdo ditë për ty.
E di, një pjesë e imja trembet se mund të vij një çast dhe ti nuk do të ndjesh më të njëjtën gjë për mua, se mund të më harrosh mua dhe ato që kemi kaluar bashkë!!
Kudo që të jesh dhe çfarëdo që të ndodhi me jetën tënde, kur të jetë nata e parë me hënë të plotë, siç ishte herën e parë që u takuam, dua ta gjesh në qiellin e natës! Dua të mendosh për mua dhe për natën që kaluam bashkë, sepse, kudo që të jem pavarësisht se ç'do të ndodh me jetën time, të njëjtën gjë do të bëj edhe unë.
Nëse nuk mund të jemi bashkë, të paktën mund të ndajm diçka mes nesh, duke bërë kështu që ajo që ekziston të zgjas përgjithmonë.
Të dua Xhon.. dhe do ta konsideroj veten të lidhur mbas atij premtimi që më bëre dikur..
Nëse kthehesh, unë pres që të martohem me ty. Nëse ndodh që ta shkelësh premtimin, dije se do të thyesh zemrën!
Me dashuri, e jotja Savana.

~ Dear John/ N. Sparks
 

Artin

Papirus rex
Nga sa lexova në temë, në disa postime nuk kuptohet mirë se cilët janë janë autorët.
E mira është që nëse shkrimet janë të tjetërkujt, të vendoset edhe emri i autorit, ose burimi nga janë marrë.
Nejse , këto janë punë të stafit, por mua si lexues i thjeshtë më duket gabim që të hedhim në temë shkrimet e të tjerëve, duke i paraqitur si shkrimet tona.
 
Top