What is on my mind...

Sweety_boy

Forumium maestatis
"Më mërzit fakti se ti nuk luftove aspak për të qëndruar. Madje as nuk u mundove. Ti i kishe arsyet per te mos ikur dhe une nuk te lashe asnje shteg per t'u larguar, por e verteta pas kesaj ishte se ti nuk ke qene kurre ketu. Ndaj arrite te largoheshe pa e çarë kokën, sepse nuk ke qene asnjehere me mua, nuk beje pjese ne rrethin perqark meje. Ti ishe e drojtur, e larget, e ftohte dhe e mbyllur ne boten tende te fshehte. Vije afer ne jeten time sa per kureshtje, veshtroje nga porta oborrin tim shpresepak, pergjoje mos shihje ndonje copez lumturi, e me pas, nga gjithe ajo tabllo merzie qe shfaqej ne shqem te deres sime, largoheshe kokeulur. Mbase po te kishe hedhur nje hap drejt meje, une do te numeroja dy me teper per tek ti. Por ti nuk luftove. Bëre çmos që të mund të ikje.
Te pergezoj per nje gje, sepse nese ti zgjedh qe te ikesh, te pakten e ben ne menyren me te perkryer te mundshme dhe kjo eshte per t'u duartrokitur. Sikur edhe ne qendrim te ishe kaq e perpikte, kaq kryeneçe! Sikur!
Une ndoshta nuk mund te hiqja dore nga shume gjera, sepse jam gatuar i tille i pandryshueshem, por ama ja ku po ta them, se ndoshta vec per ty, do te kisha hequr dore nga trileçja, me nje kusht te thjeshte qe ti te me beje te pelqeja ballokumen. Tani une pelqej trilecen perdite, teksa dhembet ballokumes ja ngul vec nje here ne vit dhe kete te fundit e bej vec si force zakoni.
Ti mungoje shume rreth meje, ti zhdukeshe aq pakuptimshem, ti beheshe e rralle dhe e humbur, ti s'gjendeshe kurrkund kur ne oborrin tim binte vec shi. Ti mund te ishe bere diell ne stinen time te ngushte, e ndersa tani je nje vjeshte ne ikje per gjithe boten e gjere.
E sot, teksa ti dhe te tjerat si ti kerkojne mesime per ndjenjat nga te rriturit me pervoje, une nderkohe leksionet e dashurise i marr nga femijet. Ngase, vec femijet dashurojne pa kushte, ata dijne vetvetiu te dashurojne vertete, dhe jo si ju, ashikë borgjezë që kerkoni arsye mes ndjenjes."
 

DarkBlonde

Valoris scriptorum
"Më mërzit fakti se ti nuk luftove aspak për të qëndruar. Madje as nuk u mundove. Ti i kishe arsyet per te mos ikur dhe une nuk te lashe asnje shteg per t'u larguar, por e verteta pas kesaj ishte se ti nuk ke qene kurre ketu. Ndaj arrite te largoheshe pa e çarë kokën, sepse nuk ke qene asnjehere me mua, nuk beje pjese ne rrethin perqark meje. Ti ishe e drojtur, e larget, e ftohte dhe e mbyllur ne boten tende te fshehte. Vije afer ne jeten time sa per kureshtje, veshtroje nga porta oborrin tim shpresepak, pergjoje mos shihje ndonje copez lumturi, e me pas, nga gjithe ajo tabllo merzie qe shfaqej ne shqem te deres sime, largoheshe kokeulur. Mbase po te kishe hedhur nje hap drejt meje, une do te numeroja dy me teper per tek ti. Por ti nuk luftove. Bëre çmos që të mund të ikje.
Te pergezoj per nje gje, sepse nese ti zgjedh qe te ikesh, te pakten e ben ne menyren me te perkryer te mundshme dhe kjo eshte per t'u duartrokitur. Sikur edhe ne qendrim te ishe kaq e perpikte, kaq kryeneçe! Sikur!
Une ndoshta nuk mund te hiqja dore nga shume gjera, sepse jam gatuar i tille i pandryshueshem, por ama ja ku po ta them, se ndoshta vec per ty, do te kisha hequr dore nga trileçja, me nje kusht te thjeshte qe ti te me beje te pelqeja ballokumen. Tani une pelqej trilecen perdite, teksa dhembet ballokumes ja ngul vec nje here ne vit dhe kete te fundit e bej vec si force zakoni.
Ti mungoje shume rreth meje, ti zhdukeshe aq pakuptimshem, ti beheshe e rralle dhe e humbur, ti s'gjendeshe kurrkund kur ne oborrin tim binte vec shi. Ti mund te ishe bere diell ne stinen time te ngushte, e ndersa tani je nje vjeshte ne ikje per gjithe boten e gjere.
E sot, teksa ti dhe te tjerat si ti kerkojne mesime per ndjenjat nga te rriturit me pervoje, une nderkohe leksionet e dashurise i marr nga femijet. Ngase, vec femijet dashurojne pa kushte, ata dijne vetvetiu te dashurojne vertete, dhe jo si ju, ashikë borgjezë që kerkoni arsye mes ndjenjes."
...
 

Sweety_boy

Forumium maestatis
"TË UROJ"

VICTOR HUGO

Pikë së pari, të uroj dashuri. Dhe duke dashur, uroj të të duan. Por nëse kjo nuk ndodh, atëherë tregohu i shkathët për të harruar. Dhe pasi të kesh harruar, uroj të mos pendohesh.
Uroj vërtetë që kjo mos të të ndodhë, por nëse ndodh dhe ti harron, shpresoj të mos zhytesh në dëshpërim.
Të uroj të kesh shumë miq. Edhe nëse ata janë të këqinj ose të parëndësishëm. Uroj të kesh miq të guximshëm dhe të vërtetë. Dhe uroj që një prej tyre të jetë më i besueshmi.
Por sepse jeta është në këtë mënyrë që është, të uroj armiq. As shumë, por as pak. Një numër i ndërmjetëm, që të të bëjë të pyesësh veten për të vërtetat dhe siguritë e tua. Dhe le të jetë mes tyre njëri që do jetë i drejtë, që të mos ndihesh kurrë i sigurtë në idetë e tua.
Uroj të jesh i dobishëm, por jo i pazëvendësueshëm. Dhe në momentet e tua më të këqija, kur të mos kesh asgjë, ajo dobishmëri të të mbajë në këmbë.
Në proporcion me të, të uroj të jesh tolerant. Jo me ata që bëjnë gabime të vogla, sepse kjo është shumë e thjeshtë, por me ata që bëjnë gabime të mëdha, të cilat nuk mund të zhbëhen. Përdore mirë tolerancën tënde që të bëhesh shembull për të tjerët.
Uroj që kur të jesh i ri, të mos rritesh shpejt. Dhe atëherë kur të jesh rritur, mos këmbëngul të jesh sërish i vogël. Dhe kur të plakesh, mos u dëshpëro. Sepse çdo moshë ka kënaqësitë dhe dhembjet e veta, dhe ne kemi nevojë për të dyja këto në jetë.
Gjithashtu, uroj të jesh i mërzitur, të paktën një ditë. Kështu në atë ditë do kuptosh se të qeshësh çdo ditë është mirë, të qeshësh shpesh është e mërzitshme dhe të qeshësh vazhdimisht është çmenduri.
Uroj që të zbulosh me shumë shpejtësi nga ajo që thashë më sipër, se në botë ka njerëz të palumtur, të depresionuar dhe të patrajtuar mirë.
Të uroj të përkëdhelësh një qen, të ushqesh një zog e të dëgjosh cicërimën e tij, që dëgjohet në mënyrë triumfuese çdo mëngjes. Sepse në këtë mënyrë, do ndihesh mirë, pa arsye.
Dhe pastaj, uroj të ujisësh një farë, sado e vogël qoftë ajo. Dhe të jesh dëshmitar i rritjes së saj, që të shohësh se sa jetë jeton një pemë.
Të uroj gjithashtu, të kesh pará, sepse duhet të jemi praktikë. Dhe të paktën, një herë në vit, t’i vendosësh përpara teje e të thuash “Këto janë të miat.”. Kështu, do kuptohet se kush zotëron kë.
Uroj që asnjë nga të dashurit e tu të mos vdesë. Por nëse disa prej tyre vdesin, uroj të qash pa pendesë dhe pa u ndjerë në faj për fjalët që kurrë nuk ua the apo gjërat që kurrë nuk i bëre për ta.
Së fundmi, nëse je mashkull, të uroj një femër të mirë përkrah, e nëse je femër, të uroj një mashkull të mirë. Dhe ta doni njëri – tjetrin nesër, dhe ditën pas të nesërmes. Dhe kur të dy të jeni të lodhur e të buzëqeshur, uroj të keni sërish dashuri për t’ja nisur ditës tjetër nga e para.
Nëse të ndodhin të gjitha këto, atëherë nuk të uroj asgjë më tepër se kaq.
 

Sweety_boy

Forumium maestatis
"Nuk dua që ti të më dashurosh mua, por të dashurosh vetveten. Nëse shpirti yt mban brenda vetes sadopak pjesë nga shpirti im, atëherë në qoftë se ti e don vetveten, më dashuron edhe mua."
 

Sweety_boy

Forumium maestatis
Njerëzit presin gjithë javës për të premten...
Gjithë vitin presin verën
Gjithë jetën presin lumturinë... !


| Robert Frost |
 

Aki

Paint It Black
Kjo fjala qe e lexova sot qe se kisha degjuar ndonjehere ne anglisht - proboscis, mesova e nje gje te re
 
Top