Kosova Kosovë, Ratifikohet MSA; Opozita Braktisi Seancën

Diskutime tek 'Politika Shqiptare (ne te gjitha trojet shqiptare)' filluar nga Agjenti_007, 3 Nov 2015.

  1. Agjenti_007

    Agjenti_007 Kujdes.Ceta.Plak.E.Mallakastres Anëtar i Shtabit



    Me 86 vota pro, asnjë kundër dhe asnjë abstenim, por pa praninë e opozitës, Kuvendi i Kosovës ratifikoi Marrëveshjen e Stabilizim-Asociimit.

    Kryeministri i Kosovës, Isa Mustafa dhe ministri i Integrimit Europian, Bekim Çollaku u zotuan se Qeveria do të punojë me përkushtim në zbatimin e MSA-së.

    “Mendoj se kjo e sotmja është një ditë shumë e madhe për ne, sepse kemi të bëjmë me një dokument tepër të rëndësishëm për Kosovën. MSA është një kontratë shumë e rëndësishme për ne. Ne duhet të punojmë me të gjithë qytetarët tanë dhe institucionet tona, por edhe me ekonominë dhe shoqërinë civile, sepse të gjithë së bashku kemi vendin tonë në realizimin e saj. Fryma e marrëveshjes është frymë e qytetarëve të Republikës së Kosovës”, tha Isa Mustafa, kryeministër i Kosovës.

    “Mungesa e partive opozitare, përjashto deputetin e nderuar Deda, si dhe mungesa e gazit lotsjellës nuk përbëjnë problem, sepse nuk janë të nevojshme për ta çuar Kosovën përpara. Ka kontradikta të mëdha midis deklaratave politike të partive opozitare sa i përket procesit të integrimit europian. Mirëpo janë qytetarët e Kosovës, ata që do të na gjykojnë më së miri, si neve që jemi të pranishëm këtu, edhe të atyre që nuk janë të pranishëm. Do të jetë koha, që do të dëshmojë se kush ka pasur të drejtë dhe kush ka bërë gabim të rëndë”, është shprehur Bekim Çollaku, ministër i Integrimit Europian.

    Në këtë seancë me vetëm një pikë të rendit të ditës, në fillim ishte e pranishme edhe opozita, por pas deklarimeve të shefave të grupeve parlamentare, deputetët opozitarë u larguan nga salla dhe nuk morën pjesë në votim.

    Ndërsa gjatë diskutimeve në seancë, përfaqësuesit e opozitës paraqitën shumë vërejtje për mënyrën e trajtimit të Kosovës në marrëveshjen e MSA-së.

    “MSA-ja nuk u kushtëzua nga Bashkimi Europian me luftën ndaj korrupsionit. Ajo nuk erdhi për shkak se pati reforma të sistemit të drejtësisë, as për shkak se qeveria e depolitizoi administratën shtetërore. Përkundrazi, të gjitha raportet ndërkombëtare tregojnë se Kosova, në këto tri fusha fatkeqësisht ka shënuar hapa pas. MSA-ja erdhi vetëm për një arsye: për shkak të marrëveshjeve me Serbinë”, tha Glauk Konjufca, shef i grupit parlamentar të Vetëvendosjes.

    Vendimit të deputetëve të opozitës për të lënë sallën nuk i është bashkuar deputeti i Vetëvendosjes, Ilir Deda, i cili gjatë diskutimit tha se përfaqëson pjesën e opozitës dhe qytetarëve, që nuk pajtohen me qeverinë, por e mbështesin MSA-në, që - siç tha Deda, - e trajton Kosovën si shtet.

    Në seancën e ratifikimit të MSA-së në Kuvend ishte e pranishme edhe Presidentja Atifete Jahjaga, por edhe përfaqësuesi special i Bashkimit Europian në Kosovë dhe ambasadorë të tjerë.

    Presidentja Jahjaga, menjëherë pas ratifikimit të MSA-së ka lëshuar një deklaratë për mediat, përmes së cilës ka vlerësuar se përtej simbolikës së fuqishme të orientimit proeuropian, ratifikimi i MSA-së duhet të shihet si fillim i një përkushtimi institucional dhe shoqëror për reforma të thella, të cilat do të forcojnë demokracinë dhe do ta përmirësojnë nivelin e qeverisjes dhe standardin e jetesës për secilin qytetar.
     
    Albo4Ever likes this.
  2. Airbourne

    Airbourne Papirus rex

    Mbi ngjarjet e vitit 81 dhe nostalgjiket e Jugosllavise.

    Nuk është hera e parë, as tek ne e as në historinë e njerëzimit që skllevërit jo vetëm përjargen, por edhe gërvallën për skllavërinë.

    NGJARJET E VITIT 1981 NË SYTË E AUTORËVE TË HUAJ
    Është për t’u çuditur si edhe sot, pas 37 viteve, pas gjithë asaj që ka ndodhur nga viti 1981 e deri ne qershorin e vitit 1999, jo vetëm në Kosovë, por edhe nga ajo që po shihet edhe këtyre dite (kam parasysh kërcënimet luftënxitëse të qeveritarëve të lartë të Serbisë), ka ende shqiptarë që kanë kurajë e moral që ta mbrojnë politikën nënshtruese të politikanëve shqiptarë të viteve 1981-1990, e në anën tjetër, t’i akuzojnë të gjithë ata që i kundërshtuan fuqishëm e guximshëm politikat fashiste të Beogradit?!

    “Politika e dorëzimit, e pritjes apo e kundërshtimit të aksionit kurrë nuk çon në fitore. Kush ka frikë,
    ka me vete humbjen, kush qëndron i patundur ka me vete fitoren. LIRI PA GJAK NUK KA.” Hasan Prishtina

    Qëndrimet mohuese për Demonstratat e vitit 1981, gjithnjë, si dje edhe sot kanë pasur një qendër komanduese dhe ajo qendër ka qenë e ka mbetur në Beograd. Kjo qendër ka pasur dhe është drejtuar nga: Politika zyrtare serbe (institucionet e shtetit), nga ASHAS-ja, nga pushteti i katërtë (mediet) dhe pushteti shpirtëror (Kisha Serbe). Nga kjo qendër janë shpërndarë idetë e mitologjisë serbe, për Kosovën: “Djep dhe zemër serbe”. Ani pse në atë “djep” denbabaden ishte i shqiptarëve, janë rritur fëmijë me zemra shqiptare. Mbështetësit e asaj politike, nuk kanë munguar as nga ana disa nostalgjikëve shqipfolës në Kosovë, si të djeshëm ashtu edhe të sotshëm.

    Është për t’u çuditur si edhe sot, pas 36 viteve, pas gjithë asaj që ka ndodhur nga viti 1981 e deri ne qershorin e vitit 1999, jo vetëm në Kosovë, por edhe nga ajo që po shihet edhe këtyre dite (kam parasysh kërcënimet luftënxitëse të qeveritarëve të lartë të Serbisë), ka ende shqiptarë që kanë kurajë e moral që ta mbrojnë politikën nënshtruese të politikanëve shqiptarë të viteve 1981-1990, e në anën tjetër, t’i akuzojnë të gjithë ata që i kundërshtuan fuqishëm e guximshëm politikat fashiste të Beogradit?! Sinqerisht do ta merrja mundin që t’i kuptoja disi përfaqësuesit e “kombit” jugosllav të atyre viteve, pse e mbronin jugosllavizmin? E mbronin se ishte “human” e “demokratik” apo e mbronin se nga ai shtet “komb” i nxirrnin të gjitha llojet e përfitimeve politike a interesat personale e familjare. Ndoshta ata mendonin se ai sistem ishin i pathyeshëm dhe prandaj i qenë nënshtruar pa asnjë rezervë. Por krejt çështja është, si t’i kuptoj sot ata njerëz, ku e gjejnë atë forcë morale e politike që të mbrojnë atë politikë fashiste edhe pas 36 viteve,?! Kur ajo federatë që e proklamonte “bashkim vëllazërimin” është bërë copë-copë dhe janë zhvilluar katër luftëra shkatërruese, kanë ushtruar gjenocid mbi popullin tonë dhe të tjerët me të cilët bashkëjetonin?! Kjo vërtetë është për një studim të gjithanshëm sociologjik, psikologjik e psikiatrik, të këtyre njerëzve të verbuar nga nostalgjia për pushtuesin?!

    Për të mos u marrë shumë me ata shqipfolës dhe mendimtarët e tillë, qe kurrë nuk kanë pasur e më gjasë as do të kenë ndonjëherë mendim të lirë të tyre, për shkak të mendjes dhe shpirtit të robit. Këtyre mendimeve të mykura do t’ju përgjigjëm më atë që e thoshin para dekadave disa autorë, publicistë e gazetarë të huaj për Pranverën Shqiptare të ’81. Le të flasin të huajt për punët tona, për hallet tona reale të kohës, pasi për mendimet e meritat e njerëzve tanë jemi më shumë se mosmirënjohës?!

    Mosmirënjohja për nostalgjikët e vjetër e të ri të jugosllavizmit, ndaj kundërshtarëve të atij regjimi fashist, sikur po shndërrohet në kulturë. Po ua lëmë autorëve të huaj të flasin për ato ngjarje që e filluan një epokë të re në historinë tonë. Le ta fillojmë me autorin e njohur britanik, Misha Glenny i cili në librin e tij “Historia e Ballkanit 1804-1999”, shkruan: “Ajo çka kërkonin kosovarët (lexo: shqiptarët, – J.K.), ishte barazia me kombësitë e tjera në Jugosllavi dhe lëvizja e tyre në thelb ishte një rilindje e çelur vonë, ata nuk kërkonin vetëvendosje për krahinën, por këm¬bëngulnin që Krahina Autonome Socialiste e Kosovës të bëhej republikë”. (faqe 624) Për Glenin ishte rilindje e vonuar, por për disa shqiptarë të mjerë ishte rilindje e parakohshme?! Shumë ngjashëm me Glenin, një vëzhgues më i afërt i atyre ngjarjeve, gazetari, publicisti e studiuesi gjerman,Victor Meier në librin e tij “Fundi i Jugosllavisë, goditja në Kosovë” shkruan: “Por nga ana tjetër, protestuesit në Kosovë nuk shpreh¬nin ndonjë simpati të madhe për regjimin e Enver Hoxhës; për ta, në plan të parë vinte çështja kombë¬tare”. (faqe 52) Ky ishte konstatim matematikor i Meier-it, gjithçka po bëhej për interesin e kombit e të atdheut! Ndonëse edhe dashuria për Enver Hoxhën e Shqipërinë ishte e madhe.

    Shikuar me syrin e kohës, ishte krejt e arsyeshme. Ndoshta më larg se dy të paret, për demonstratat e vitit 1981 shkon Serge Métais, në librin “Historia e shqiptarëve – nga ilirët deri të pavarësia e Kosovës”, ai më të drejtë konstaton: “Madje mund të thuhet se, më 1981, qendra e Lëvizjes Kombëtare shqiptare, ashtu si më 1878 apo si në pragun e pavarësisë së konfiskuar më 1912, nuk ishte në Tiranë dhe në Shqipërinë bregdetare, por pikërisht në Kosovë. Pikërisht andej po vinte kushtrimi i luftës për lirinë e shqiptarëve. Sigurisht, Tirana kishte dhënë ndihmesën e saj, por padashur”, thotë ai. (faqe 347) Nëse udhëheqësit shqiptarë të Kosovës e arsyetonin dhunën serbe mbi demonstruesit në Prishtinë e qytete të tjera të Kosovës e të Maqedonisë Perëndimore, për gjermanin Victor Meier, “terrori i ushtruar kundër ‘nacionalistëve’ ishte i natyrës ofensive, që do të thotë se armiqtë e popullit jugosllav kërkoheshin në mënyrë aktive, dhe aty ku nuk gjendeshin, krijoheshin”. (faqe 56) Zhvillimet e mëvonshme që ndo¬dhën në hapësirën e Federatës Jugosllave e konfir¬mojnë katërçipërisht konstatimin e Meier-it. Por, tellallët e djeshëm e të sotshëm të politikës fashiste serbe edhe pas 36 viteve këmbëngulin si Mushka në të tyren?! “Se faji ishte i enveristëve, marksistë-leninistëve, nacionalistëve e irredentistëve” (të gjitha këto epitete komuniste), pse ata luftonin për Kosovën Republikë. Këto ishin cilësimet tradicionale që thuheshin për “kryengritësit” (demonstruesit) e Pranverës Shqiptare të ’81.

    Një interesim të veçantë për demonstratat e vitit 1981 në Kosovë kanë treguar gazeta të ndryshme të Botës demokratike, një interesim të veçantë kanë treguar gazetat gjermano-perëndimore, në mesin e tyre edhe e njohura, “Frankfurter Algemaine Cajtung” e cila më 9 prillit 1981, shkruan: “Kur u vjen uji deri në fyt, diktaturat fashiste të Amerikës Latine dhe vetadministrimi jugosllav reagojnë siç duket në mënyrë bukur të ngjashme. Gjëja e parë është fajësimi i armikut të jashtëm” . (Shtypi botëror për ngjarjet në Kosovë, “8 Nëntori”, Tiranë 1981, faqe 25).

    Pra ishin mediet e botës demokratike ato që politikën jugosllave ndaj shqiptarëve po e cilësonin, si politikë fashiste te tipit latinoamerikane. Ndërsa, Gazeta amerikane “Nju-Jork Taims” e 27 prillit 1981 çështjen e shtron në formë të pyetjes:”Shteti federal i Jugosllavisë tashmë ka gjashtë republika; çfarë ndryshimi do të sillte edhe një republikë më shumë? Pse Kosova të mos jetë republikë, kur 85% të banorëve të saj (1.5 milion) janë shqiptarë etnik”. (Po aty, f. 22; Gazeta “Nju Jork Tajms, 27.04. 1981). Është më interes të veçantë konstatimi i gazetës greke “Tovina” e cila shkruan: ”Nuk duhet ta pakësojmë rendësin e ngjarjeve që po ndodhin prej shumë javësh në rajonin autonom të Kosovës në kufi me Shqipërinë, edhe në qoftë se kriza mbytet. Fakt është se autoritetet jugosllave nuk i kursejnë mjetet mbytëse. Këto telashe përbejnë paralajmërim serioz”. (Po aty, f.22; Gazeta greke, “To Vima” prill 1981).

    Këtu nuk ka shumë fjalë, por ka konstatim dhe paralajmërim profetik që udhëheqja politike jugosllave e as ajo e Kosovës nuk kishte sy e vesh për të parë e dëgjuar zarin e shqiptarëve. Ndërsa gazeta zvicerane “Noye Zyhriher Cajtung” jep njoftim të saktë për zhvillimin e ngjarjeve në hapësirën shqiptare në Jugosllavi. Gazeta sikur polemizon me deklaratat e udhëheqësve të lartë jugosllavë, përfshirë edhe ata të Kosovës kur konstaton: ”Pakënaqësia e shqiptarëve në Kosovë nuk shprehet vetëm nga grupet më militante shqiptare, të cilat kërkojnë një republikë shqiptare në Kosovë, por ajo shtrihet edhe të 300 mijë shqiptarët në Maqedoni e 50 mijë të tjerë në Mal të Zi”. (Po aty, f.22- 23;).

    Demonstratat e vitit 1981 ndihmuan që bota demokratike të kishte njohuri të sakta jo vetëm për gjendjen politike, shoqërore e ekonomike, por edhe për gjeografinë e shqiptarëve në hapësirën e federatës jugosllave. Në raport me ngjarjet në Kosovë, mbesin më rendësi të madhe në çdo kohë shkrimet e korrespodentit, Viktor Meier-it. Në shkrimin e tij me titull: ”Kush e ka humbur kokën në Kosovë”, të botuar në gazetën “Frankfurter Algemajne” të datës 27 prill 1981 shkruan: ”Ndërmjet datës 1 e 4 prill nuk mbeti asnjë zonë e Krahinës pa bërë në forma të ndryshme demonstrata dhe greva. Vrojtues të informuar jugosllavë numrin e të vrarëve e çmojnë mbi 30-40 vetë dhe të të plagosurve deri në 1000…”. ( Po aty, Viktor Majer: Kush e ka humbur kokën në Kosovë, 25. 04. 1981).

    Një konstatim mjaft interesant na sjell gazeta amerikane “Krisçën sajëns monitër” e 21 majit 1981 ku thuhej: ”Zyrtarët e Beogradit, të ndodhur nën presionin e lobit të fortë serb, pretendojnë se bërja e Kosovës Republikë mund të çojë në shkatërrimin e gjithë federatës dhe konceptit të vetadministrimit. Të tjerët argumentojnë se kjo do të forconte sistemin, duke shërbyer si një përfundim logjik i procesit. Ata shtojnë se shpejt ose vonë do të provohet se statusi i republikës është e vetmja zgjidhje jo vetëm për ruajtjen e paqes në Kosovë, por gjithashtu për të ruajtur sigurimin e një zone të ndjeshme të Ballkanit” (Po aty, f. 37; Gazetë amerikane “Kriscën sajëns monitër”, 21. 05. 1981).

    Shkeputa vetëm pak nga mali i madh i informacioneve që për ato vite mund të gjindet në faqet e gazetave më prestigjioze të kohës. Kishte pak vende të Botës, shtypi i të cilëve mbronin politikën e Beogradit. Në mesin e të paktëve ishin edhe disa shqiptarë mendje tredhur?! Nga kjo që u tha, mediet botërore dhe përmes tyre edhe politika perëndimore e akuzonin politikën jugosllave për ngjarjet në Kosovë, vetëm udhëheqësit shqiptar nga Kosova e akuzonin popullin e tyre për “kunderrevolucion”?!

    Bota demokratike me kohë e kishte kuptuar se avancimi i statusit të Kosovës në Republikë ishte në shërbim të paqes dhe jo vetëm në Kosovë, por, në gjithë Gadishullin Ballkanik. Këtë nuk donin ta kuptonin vetëm udhëheqësit politikë serbë e jugosllavë dhe shqiptarë të asaj kohe, si Ali Shukriu, Sinan Hasani, Kolë Shiroka, Azem Vllasi etj., e nxënësit e tyre ideologjik, të cilët e kishin shitur shpirtin për qëllime meskine e karrieriste. Pra, gjithçka që është zhvilluar nga Pranvera e ’81 e deri në qershorin e ’99, në çdo segment të jetës e këndvështrim shkencor, politik e filozofik i demanton qëndrimet e nostalgjikëve dhe të mendimtarëve të tjerë si klasa politike që kërkesat e shqiptarëve për Kosovën Republikë i shpallen hiq më pak se “kundërrevolucion”?! Prandaj jemi këtu ku jemi, pse kishim dje e kemi edhe sot “udhëheqës” shpirtshiturish!

    P. S.
    Lexuesin e interesuar e njoftoj se njohuri e argumente më të gjithanshme për ketë periudhë kohore mund t’i gjeni në librat e mi: Lëvizja për Republikën e Kosovës – sipas shtypit shqip, Pranvera e lirisë, botime të vitit 2011 dhe në librin: Një histori e kontestuar, (kritikë librit të Oliver Jens Schmitit “Kosova histori e shkurtër e një treve Ballkanike”), botim i vitit 2013. Të gjitha botime të “Buzukut”, Prishtinë.

    Jakup Krasniqi(dhe shkrimi me REALIST)

    Fazit: kur dupet i ke te shitura....HESHT
     

Shpërndajeni këtë faqe